Een voetbalfan ben ik nooit geweest. Ik kijk het nooit op tv en zou eerlijk gezegd geen enkele speler van het Nederlands Elftal met zekerheid kunnen noemen.
Maar ja.. wat doe je als zoonlief (Noah) perse op voetbal wil? En zelfs bereid is om zich daarvoor als een kanarie uit te dossen (rood-geel)? Dan probeer je het een jaartje uit.
Na 1 training was vandaag zijn vuurdoop in CSV Apeldoorn F4. Vooraf had hij een in onze ogen nogal optimistisch beeld van zijn eigen voetbalkwaliteiten. Een aantal potjes tussen al die geoefende pingelaartjes zou hem goed doen.
Van een half uurtje langs de lijn ben ik vanmorgen wel wat wijzer geworden. Hoewel Noah op het schoolplein het liefste spits is, toonde hij zich vanmorgen niet als een echte goaltjesdief. 1-op-1 met de keeper zette hij nog niet door, zoals een paar teamgenootjes wel deden.
Er kwamen overmoede kwaliteiten aan het licht. Terwijl alle F'jes achter de bal aan rennen, loopt Noah soms helemaal een andere kant op, om bij een counter van de tegenpartij als verdediger precies op de juiste plaats te staan en genadeloos de aanval om zeep te helpen. Jaja, onze Noop als de nieuwe Jaap Stam
In de rust stond het 5-0 voor. Toen moest Noah weg voor zijn verjaardagsfeestje. Hoeveel zou het geworden zijn????? Ik kijk elk uur op de site van CSV Apeloorn
Ik zal toch geen voetballiefhebber worden
Geen opmerkingen:
Een reactie posten